EY İZNİK 55K İYİ Kİ YAŞADIM SENİ-Ece Şanıvar Koçak

EY İZNİK 55K İYİ Kİ YAŞADIM SENİ-Ece Şanıvar Koçak

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Hazırlık sürecinden son derece zorlandığım ,katılsam mı katılmasam mı diye defalarca düşündüğüm ,Doğa ve Tahsin ile mi onlarsız mı 3 gün mü nasıl olacak ,iş dışında bu ilk olacak vs derken yalnız gitmeye karar verdiğim ,madem yalnız gidiyorum km arttırmam hakkını vermem gerekir dediğim yarışın hakkını fazlasıyla verdim bence.

55 km gerçek bir ultracının ilk adımları ,ve şakaya gelecek ,piknik koşucularına göre bir mesafe değil ciddi mesele. Bu hedefi kendime koymasaydın kış boyu yatardım ama ben yoğun iş tempom ve bana her alanda ihtiyaç duyan kızım dolayısıyla gerçek bir early bird oldum ,sabahın köründe gün doğmadan nice koşular yaptık bitirdik ,son derece motive olduk ,her koştuğumuz güne daha pozitif ve daha mutlu başladık. Fakat tüm hepsini bir arada yürütme çabası ciddi anlamda yordu beni .Şu yarışı koşup bitireyim bu son dedim. Kızım biraz daha büyüyene kadar son ,en azından uzaklara yalnız gitmeyeceğim bir süre. Ayrıca beni sporla tanıştırıp sporu bu kadar sevmeme sebep olan babam ,her konuda baş desteğim annem beni bu sefer korkunç rahatsız ettiler sağolsunlar …Onları yarışa kaydolduğum andan beri hazırlamaya çalışıyorum ama bana mısın demediler üstelik kaç km koşacağımı asla söylememe rağmen bu kadar söylendiler… bilseler ne yaparlardı düşünmek bile istemiyorum . Yarıştan bir gün önce çok sağlam bir baba nutuğu, üzerine her gün ben ananemde yatacağım diyen  Doğa adlı minik aktristen iş uygulamaya gelince  taktire şayan bir ağlama ve acıtasyon sahnesi ,hala etkilerini sürdüren gayet negatif anne nasihatini çok aşan eleştiri okları ,ve bunun son olacağına kendini gerçekten inandırmış benden ses kayıtları falan alan bir adet Tahsin adlı eş .

Bunlar en yakınlarım ,birde uzak yakınlar var …hem bravo çok iyi ediyorsunuz deyip, hem de içten içe eleştiren bir kitle var Allah akıl fikir versin demekle yetiniyorlar içlerinden sağ olsunlar en azından yüzüme annem babam kadar zalım değiller …

Moral, motivasyon tavan yani? yarış ,zorunlu malzeme ,parkur ,eğim ,yükselti de neymiş bütün bunları düşünmeye sıra mı geliyor …Kırık dökük bir vaziyette bir çanta hazırladım Allaha emanet ve sabah kalkıp şu lisansımı bir kontrol edeyim dedim ki cüzdanı alan talan ettim ne lisans ne bir şey …Uçuşumuz 9.20 ve ben 7.30da sağlık ocaklarını aramaya başladım. Fakat nafile ya açık değil ya da doktoru beklemek gerekiyor .Sonra gençlik spor il müdürlüğünde lisansımı çıkartan hoş mizaçlı güzel insan Yüksel abiye ulaştım ,sabahın köründe bir telefon trafiği sonucunda ve lisansımın sistemden fotoğrafını gönderdi .

 

 

Yavaş yavaş havaalanına gelmeye başlayan güzel BKA  ailemizle ,dağıtmaya başladım başımdaki kara bulutları ve yine en güzel gülüşlerimi takınarak dünü bir kenara alıp başladım 55lik yolculuğuma .

BKA yı özetlemek gerekirse , çok farklı değerlerin ,harika entegresiyle oluşan bir bütün .Çok farklı frekansların ,uyum içinde oluşturduğu en tatlı şarkı falan olabilir benim için. Hep kaygıyla gidip ,koşup ,sohpet edip ,deşarj olup mutlu mesut sırıtarak eve dönmeme ,güne mutlu başlamama vesile olan insanlar topluluğu .

Alanda başladık muhteşem enerjimizle fotolarımıza ,sonra uçak bir an okul servisine döndü sağım solum ,önüm arkam BKA lı .Muhteşem görme engelli Necdet Turhan ‘ı okudun mu diye bana soran Serkan abi sağ olsun  ,o kadar beğendim ki herkesle paylaşmak istedim .Yolculuk su gibi geçti gitti…Şu meşhur köprüden bizde nasiplenerek çok rahat bir şekilde alan sonrası araçla İznik’e vardık .Köfteci Yusuf ile muazzam bir giriş yaptık ,üzerine kaymaklı ekmek kadayıfı (yami-yami),işte benim yarışa hazırlanma anlayışımla örtüşen hareketler?Bu kadar koşup kilosunu koruyabilen nadide insanlardanım kabul ediyorum .Kaybetmeyi sevmiyorum sanırım bu kilo bile olsa benim olan bende kalmalı ?(kılıf)

Hava çok sert ve rüzgarlı ,yarış kitlerini almaya geldik fakat hiçbir başka yarışta zorlamadıkları kadar zorluyorlar .Ciddi ciddi check list ve katı kurallar …girdiğim sıradan çıkıp ,zorunlu malzemeleri tamamlayıp geri girme gereği duydum .Ne kapodokya 35 ne Manavgat 38 bu kadar kasmamıştı zorunlu malzeme meselesinde.Elim yüreğimde lisansında aslını görmemiz lazım diyecekler diye neyseki lisansı kontrol eden pamuk gibi bir insan çıktı şansıma ve numaramı aldım nihayet ,resmi olarak artık koşma vaktiydi ,tüm engeller aşıldı .Zeytin bahçesi diye şirin ,göle 0 bir otelde kalıyorduk .Yerleştik ve muhteşem 160 km cileri yolcu etmeye gittik .Ne büyük heyecan ,nasıl bir coşku …Her anlarını kameraya aldım.Yüzlerindeki ifadeleri görünce gözlerim doldu.Çok çalıştılar ,onların fedakarlıkları yanında bizimki çok komik kalıyor…hem sabah hem akşam ,hafta sonları 2 gün üst üste uzunlar ,kapıkaya kanyonunda rehberlik edecek kadar iyi biliyorlar her m2sini ,ve bu insanlar mevcut işlerini devam ettirirken  ,aileleri,arkadaşları ,sosyal hayatlarından ödün vererek gözümüzün önünde yaptılar .Buna kaydolmaları bile mucizevi bir hamleydi bizim için ,onlara hep saygı ile baktım bana göre çokta kutsal varlıklar?(Allahın Önelge’si ve kınalı ayakları konusunun kutsallığını ayrıca gözden geçireceğim?)Onlar hepimize ilham oldu ,yol gösterdi şimdi sahne onlarındı ve start aldılar akşamın karanlığında yüzlerindeki azıcık kaygılı ama hep güçlü yanı ağır basan  tebessümle…

Otele dönüşü ,gelişine çok sevindiğim Bilge ile yaptık .Yolda gün batımı İznik gölü manzaralı harika fotoğraflar çekilip ,otelde minik çapta teknik sayılabilecek bir toplantı yaptık ,orta sınıf olan 55lik gerçek Ultra başlangıç ekibiyle .Bilge enerji depolarını ve kilitli poşetlerini bizimle paylaştı ve bizi bilgilendirdi sağ olsun ama bana bir aydınlanma geldi ki kaygılarım misliyle arttı …Bizi şakaya gelmeyecek bir parkur bekliyordu .İlk kmlere hızlı başlayıp ,ipli inişlerde sıra beklemekten kaçmamız gerektiğini ,hep hareket ederek ,soğumamız gerektiğini parkurun iniş ve çıkışlarını konuştuk .Çok iyi geldi. Yüzümdeki tebessüm yerini ,ertesi gün ki maçını düşünen heyecanlı sporcuya bıraktı ama neyse ki uzun sürmedi ,Fulya’nın minik elleriyle Bilge’nin cevizli incir,enerji bombaları ve kuruyemişlerini poşetlerken ki halini görmem ve onu tiye almamla dağıldı?

 

 

Bu arada Bilge yarış kıyafetlerini giyinmiş ,numarasını bile takmıştı akşamdan bize de aynısını yapmamızı öğütledi ki çokta mantıklı bir hareket ama son dakikacı ben yine sabah kahvaltıda çengelli iğne arıyordum .Çok farklı kombinler ,yanımıza alacaklarımız ,hava durumu kaygısı ,ne giyineceğiz diye oda arkadaşım speedy Emine ile uyumamız gece yarısını buldu yine hatta tüm yorgunluğumuza ve uykusuzluğumuza rağmen  uyuyamıyorduk.

Sabah erken uyandığımı düşünürken herkes kahvaltısını etmişti bile .Herkes heyecanlıydı. Normalde koşulara aç çıkan yada yalnızca kahve ve kurular yiyen  ben bu sefer kahvaltı ettim ve kahvaltıda yumurta yedim .Büyük hata,koşarken ağzıma geldi ☹

 

Sonra şahane fotoğraflar ,herkesin birbirine motivasyon dolu sözleri eşliğinde EY 55 şarkısı söyleyerek Bilge’nin arabaya doluştuk .Düğünlerin baş davetlisi Dilem ve Bilge’nin çok iyi bildiği damat halayı ile acayip deşarj olarak güle oynaya doluştuk arabaya .Son derece eğlendik rahatladık ve start çizgisinde erkenden yerimizi aldık .Bilge’nin söylediklerini harfiyen uygulama çabasındaydık. Bu sırada çılgın danslar ,türlü rezillikler ve tüm köy kahve ahalisini ,kameraları hiçe sayıp eğlencesine bakan ,dansından, mavrasında geri kalmayan bir adet Ece ve zorla BKA Bumerang çalışmalarımla çok eğleniyordum. Sonunda başladı geri sayım ve önümde rüzgar gibi bir Bilge ,Emine ,Can ,Turan ,Fulya ?ahaha biz güya Fulya ile sözde birlikte koşacaktık ama  herkesin hızı başka ,antrenmansız halleriyle bile benden hızlıydılar .Ben yine çıkardım kameramı buralara bir kere geliyordum. Önde başlayınca arkamdan beni geçen geçene ?Güneşli başladık ,ayrıca İznik halkı bu organizasyona iyiden iyiye alışmış belli ki .Alkışlar ,yol kenarında küçük çocuklar .Yarışın başlarında Dilge’yi gördüm hemen Dilem’i sordum çok iyi İlk 90 kmsini tamamlamıştı bile .ok sevindim .Ve evet yarış başlamıştı artık ilk 8 km Bilge’ninde dediği gibi hayli zor .

 

Ayrıca trail ayakkabılara bir türlü sıcak bakamayan ben ,bu yarışta çok extra zorlandım. İlk inişler tam benlikti aslında ama benim ayakkabılarımla büyük riskti .Arkamdaki herkes eli yüreğinde gayet heyecanlı anlar yaşadı .Her düşüşümde hacı yatmaz gibi kalkıp sorun yok ,korkacak bir şey yok diyip devam eden ben ve arkamda aman aman aman dikkat  sesleri .Yağmur başlayınca zemin sabun kıvamına geldi ,parkurun hiç şakası yok ,fotoğraf çekmeyi bırak ,ayakta kalma çabasına döndü iyiden iyiye .çimen,çamur ayaklarımın altında acayip kayıyordu .Çok ciddi bileğimi burktum ama sıcaklığıyla devam ettim yoluma ,2 çorap giyinmiştim. ayakkabımda ayağıma büyük ,decathlon koşu çorapları gerçekten çok başarılı ,ayağımda su toplaması vs hiçbir problem yok.İlk Cp de lavobo aradım fakat bulamadım  üstümü değiştirmeliyim aslında ama neyse burada sadece su var sularım dolu devam edeyim dedim .sizlere göre 2.ama bana göre ilk cp Süleymaniye  sadece su ile Cp mi olurmuş ?üst değişikliği ve ihtiyaç  molası .Malum bana göre en zorlu kmler burasıydı ve üstelik yarışı bırakmalar ve kopuşlar burada başlıyordu .Yağmurluğu çantadan çıkartıp giyinmek ve üst değişikliği farz olmuştu hava daha da sertleşiyor,güneşli başlayan hava yerini sert rüzgarlar ,tipi ve sonunda lapalapa kara bırakıyordu .Bir dakika ama ben Adanalıyım nasıl olacak ellerim tutmuyor ,çok daha yavaşım,üstelik cp ninde hakkını verdim baya oyalandım ?Bu yıl hiç kar görmedim mesela ,birde kar gördüğüm an durur izlerim ,hayır olmaz Ece harekete devam bırak şimdi fotoğrafı videoyu ,hem şarjın bitiyor ,hem soğursan toparlayamazsın ,hem de telefonun bozulacak .Harekete devam go go go .İlk cp de çok yayıldım zaten ,kolalar kahveler ,fıstıklar çikolatalar yolluk bile aldım atıştırmaya ,yolda kahve ,çikolata keyfide mi yapmayalım kara nazır huuuu?

 

 

2.cpye geliyoruz ve nasıl bir çamurda ayakta kalma çabası ,zorlu hava koşullarında yalnız iyi ki zamanında buz hokeyi oynamışım ,gerçekten trail için dişli ve yer tutuşu çok sağlam ayakkabılarla bile ayakta duramıyordu insanlar ki ben gerçekten yer yer buz pateni yer yer snow board kıvamında kaya kaya üstesinden geldim, bir inişte o kadar güzel ve estetik düştüm ki ayaklarım yerden kesildi ,uçtum ve oturdum .yumuşacık çamur acımadı ki? ,bu kadar çamur olmasa en az 1 saat daha erken bitirilebileceğine inandığım bir parkur net .Bu arada parkurda herkes yalnız yer yer BKA lılar görüyorum ama çok kısa sürüyor .Puk koduna takılan Fulya rüzgar gibi gelip geçiyor. Her CP’de denk geldiğim Meltemi koşarken hiç görmüyorum. Ben girerken o çıkıyor .Güzel Alper hep destek tam destek. Suluk sormak için aradığımda ben çantamı getiririm merak etme diyor ve çantası beni resmen sarıp sarmalıyor ayrıca çok rahat ettiriyor ,birde hangi cebine ne koyduğumu hatırlasam daha da güzel olacak .Hem yalnızız hem değiliz yolda gördüğüm herkesle konuşuyorum şakalaşıyorum ,yürüyenlere beni beklediğiniz için teşekkür ederim beklemeye gerek kalmadı haydi koşuya devam diyorum ,hiç tanımadığım halde ve tebessüm edip birlikte koşmaya başlıyoruz .Herkes tebessüm edip koşmaya devam ediyor benimle ,ne bileyim yanımdakilerin 160 km koşucusu kutsal insanlardan olduğunu …Onlar bile tüm yorgunluklarına rağmen 130 kmye yakın olmalarına rağmen benimle konuşuyorlar yalnızca 1 kişiden cevap alamadım yolda oda yabancı çıktı Faslıydı yanılmıyorsam ?Yolda karşılaştığım Berat isimli sporcu ,naylon çöp poşeti gibi yağmurluğu ve batonlarıyla çok kararlı ilerliyor .Yağmurluğu şiştikçe gözüme şişman görünen Berat aslında bildiğin boyunda çocuğu olan güzel bir hatun çıkıyor ve güzel bir yol arkadaşı oluyor .Derbente gelince rahatlayacağız Ece diyor .Pilav ayran 200 mt yazısına oley ,hurra diye giriyoruz.Alper karşılıyor bizi ,sağ olsun sularımı dolduruyor .Çorba alıyorum ama nasıl iyi geliyor anlatamam tam pilav ayran hazırlıklarındayım .Bakiye Duran yanımda bitiyor ☹Normalde sevinmem gerekir belki ama nasıl mutsuz ediyor beni size anlatamam …☹Sen çok iyi görünüyorsun haydi yeme devam et diyor .elime bir bardağın içinde fıstık tutuşturuyor sepetliyor benle Berat’ı hani pilav hani ayran demeye kalmadan hayal kırıklığıyla sepetleniyorum Cp’den üstelik ne hayallerim vardı beni o cp ile ilgili …üstelik oranın halkı sarmalar sarmış ,hazırlıklar yapmış ,baklava kutusu bile gördüm ama görmekle yetindim …Tanrı şahidim unutmayacağım seni Bakiye abla …

Berat ile söylene söylene yola devam ,koşabiliyoruz artık inişlerde adam akıllı ,çok iyim ,mutluyum iyi hissediyorum kendimi saatime bakıyorum bitti gibi geliyor çok az kaldı gibi ama hiçte öyle olmuyor .Bitmek bilmiyor …deneyimli Berat hava çok kararmadan çıkarsak mı kafa lambalarını diyor ama ben bitiririz hava kararmadan diyorum .Yok yok en azından birimiz çıkaralım fln derken ben onun lambasına çantasında bir türlü ulaşamıyorum ve epey zaman kaybediyoruz zaten ,cut off a çok vaktimiz olduğunu düşünerek manzara fotoları çekmeye daldık yeniden .her ikimizin de bileği ağrıyor ayakkabılarımız çamura saplanıp ayağımızdan çıkmasın diye nasıl sıktıysak artık …

 

 

Hava iyiden iyiye kararmaya başlıyor ve 90 kmlik  HA-RUN  geliyor arkamdan son zamanların very early birdlerinden kendisi ? ,nasıl seviniyorum anlatamam sanki çekirdek ailemden en yakınımı görmüş gibi seviniyorum .Berat’ın ışıldağı aramaya devam ama sonunda benden umudu kesip kendisi bakıyor ve buluyor .Bende Harun’a yetişme çabası …ne Harun’a yetişebiliyorum ne Berat’ı bekliyorum artık .Yolun sonu görünmüyor ,kara delikte sonsuzluğa koşuyorum ,kayıp mı oldum neden hiç ses yok ,hava da karardı üstelik ,ama işaretler parıl parıl parlıyor doğru yoldayım offf ,hızlanayımda bitsin artık diyorum ve oda ne son cp sanıyorum .Cp’de bana zaman kalmadığını cut off riskim olduğunu söylüyorlar ne nasıl olur falan derken ,kapıyorum bir powerrade en azından ,yanınıza alamazsınız deniliyor yahu bir önceki cp de görevli arkadaş yerleştirdi powerrade ‘i çantama ? nedir benim bu CP çilem arkadaşım …umutlarımla oynanıyor her defasında …?Burada aldığım gazla sanki 50 km koşmamışım gibi bir başlıyorum koşmaya ,cut off ne demek ben 50 km koşmuşum cut off size benzer o finiş madalyasını bana vermezseniz yakarım burayı modundayım .Üzerine tüm koşucular reflektör yelekli ve kafa fenerli ama ne olduğunu anlayamadığım karartılar görüyorum .2 adet mobletli adam o karanlığın içinde ,önce organizasyondan sanıyorum .Sonra alakası olmadığı anlıyorum .Bana güya erik ikram ediyorlar ,İznikli gençler hoşgeldiniz der erik ikram edelim fln diye ,sesim titriyor yok çok teşekkürler diyip uçuyorum resmen o korkuyla .Harun ve Fulya’yı yakalıyorum ve artık sesler ve ışıkların geldiğini görmenin mutluluğu ve heyecanıyla hızlıca koşmaya devam …Gerçek bir finish yapıyorum. Her antrenmanın sonunda yaptığım gibi arttırarak. Finishte 120 km koşmamış gibi bekleyen Dilem ,Can ,Dilge ,Alper ,Serdar …Gözlerim doluyor mutluluğumun tarifi yok .Ve nihayet takıyorlar o aldığım en anlamlı şahane çinili koca madalyayı boynuma ?Ve arkamdan Harun ile Fulya geliyor. Sonra dillerde bir söylem ,gerçekliğine çok uzun süre inanamadığım kabullenemediğim …yaş grubumda 3. Olmuşum ?İznikli gençlere,Cp’de keyif yapmama izin vermeyen Bakiye abla ve genç gönüllü arkadaşlara ,BKA  aileme ve elbette sabah beni görüntülü arayıp başarılar anneciğim dediğinde beni eritip bitiren canım kızım ve zaman zaman tüm provakasyonlarına rağmen her halükarda yanımda olan eşime sonsuz teşekkürler ?

 

 

 

Bir hayalimi daha gerçekleştirdim .Ben tüm zorlu koşullara rağmen ,arzularıma odaklandım .Tüm negatiflikleri kenara alıp yoluma devam ettim ,kendimden hiç şüphe duymadım ve düşlerim bir yolunu buldu.55 K bir piknik koşucusu için fazlaca ciddi bir mesele ama çok güçlü ,şahane hissediyorum kendimi. Başardım DOĞA ?

 

 

 

 [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

KAPAT

Değerli Koşu Dostlarımız,

Son günlerde yaşanan bazı istenmeyen olaylarla ilgili olarak zorunlu bir açıklama yapmak durumunda kaldık.

Öncelikle, bu açıklamayı okurken harcadığınız zaman için sizlerden çok özür dilerken, bundan sonra benzeri açıklamalar yapmak yerine 100 metre daha fazla koşmayı tercih edeceğimizi bildirmek istiyoruz.

BiKoşuAdana koşu grubu olarak, her zamanki vakur duruşuna yakışır bir şekilde, bugüne kadar yaptığımız gibi bundan sonra da bu tür açıklamalardan kaçınacağımızı bildirmek isteriz.

Artık tüm Türkiye’nin tanıdığı ve adından saygı ile söz ettiği koşu grubumuz; kurulduğu 2015 yılından bugüne kadar tamamen amatör bir ruhla hareket ederek, çevresindeki insanlara koşu sporunu özendirmeyi/sevdirmeyi temel ilkesi olarak görmüştür. BiKoşuAdana; bir spor kulübü/derneği değildir, tek amacı koşmak olan “Amatör” bir koşu grubu olup bundan sonra da hep bu “Amatör” ruhla yoluna devam edecektir.

Son günlerde sosyal medyada karşımıza çıkan ve anlaşılan o ki henüz çok yeni kurulan oluşum (bu yıl kurulduğunu düşünüyoruz) ile koşu grubumuzun herhangi bir ilişkisi (tarafımıza ait olan BiKoşuAdana markamızın izinsiz kullanımı dışında) kesinlikle bulunmamaktadır.

İlgili spor kulübünün instagram hesabından paylaştığı bir takım iddiaların gerçeği yansıtmadığını özellikle belirtmek isteriz, daha önce grubumuzda yer alan, fakat kurucu üyeler ile diğer üyelerinde ortak katkısı ile hazırlanan yeni yol haritamıza imza atmayan eski arkadaşlarımızdan oluşan bu yeni oluşumun gerçekleri bu denli saptırarak anlam veremediğimiz bir hırsla asılsız söylemlerde bulunmalarını şaşkınlıkla izliyoruz. Oysa biz sadece koşmak üzere bir araya gelmiş insanlarız ve öyle de kalacağız. Amatör bir hareket olduğumuz için BiKoşuAdana markasını korumak ve yaşatmak üzere kurucu üyelerimizin arasından bir arkadaşımız tüm grubun desteğini de arkasına alarak gerekli yasal işlemleri ebetteki takip etmektedir, bu bir anti demokratik bir yönetim değil aksine tüm grubun desteğiyle yürütülen bir çalışmalar serisidir. Hem de markanın kurucusu olan bu arkadaşımızı bütün kararları sanki tek başına almış gibi gösterip, günümüzün artık doğalı olan linç kültürünün etkisiyle onu yıpratmaya, küçük düşürmeye yönelik sarf edilen bu sözlerden dolayı büyük üzüntü duyduğumuzu ve ayrıca arkadaşımızın her zaman yanında olduğumuzu siz dostlarımıza bildirmek isteriz.

Şimdi artık yeni şarkılar söyleme zamanıdır, bizler BiKoşuAdana markamızın altında “Amatör” ruhumuzla koşmaya, insanlara bu sporu sevdirmeye devam edeceğiz.

Adana’ mız için gurur kaynağı olan BiKoşuAdana ,Türkiye’de ve Dünyada koşu sporuna gönül verenlerle el ele ileriye yürümeye devam edecektir.

Sevgi ve saygılarımızla...