İznik Ultra Maratonu – 2017


Notice: Undefined index: tie_hide_meta in /var/www/bikosuadana/wp-content/themes/jarida/includes/post-meta.php on line 3
monelgeBen bu gün 140 km yarış raporumu yazmaktan çok; 140 km start çizgisine nasıl geldiğimi? Hem mental hem fiziksel olarak nasıl bir hazırlık sürecinden geçtiğimi? ve hayatımdaki en büyük değişikliği nasıl yaşadığımı anlatmak istiyorum. 140 km koşmaya ne zaman mı karar verdim ? 2014 yılının büyük değişikler getirmesini dilemiştim o yıl hayatımda radikal kararlar alıp bunları uygulamak istiyordum. Defalarca kararlar alıyor ama bi türlü hayata geçiremiyordum ya da başlayıp yarım bırakıyordum. İş hayatımda da bu böyleydi; aldığım kararları ve projeleri bi türlü hayata geçirmiyordum. Dedim ya buna devam etmeyecektim; karalıydım. Hedefimi koyacak ve ona ulaşana kadar yoluma devam edecektim. Hayatımda kesinlikle değiştirmek istediğim şeyler artık geride kalacaktı.IMG_2659 Geçmiş dönemlerden kalma sağlıksız bir yaşantının getirisi olan obezite ile uğraşmaktaydım. Annem şeker hastası olduğu için potansiyel şeker hastası olma riskim de oldukça yüksekti. Okadar hareketsiz bir yaşantım vardı ki 120 kg ağırlığa ne zaman ulaştığımı hatırlamıyorum bile. Üstüne sigara, stresli bir yaşantı, düzensiz beslenme derken sağlıksız bir hayat için ne gerekiyorsa herşeyi tam olarak  yerine getirmiştim.IMG_2664 Herhalde ilk önce burdan başlamam gerekliydi diye düşündüm. Ne de olsa sağlam kafa sağlam vücutta bulunur. Ama bu sefer kendimi şartlandırdım kendime bir gün belirledim bu gün kesinlikle pazartesi değildi çünkü herkes pazartesi yapmaya çalışır hayatlarındaki değişiklikleri ben bu klişeyi yıkmak istedim. Spor yapıp kilo vermekle başladım bu serüvene ilk başlarda değil kilometreler metreleri koşamazken araştırarak öğrenerek ve kendime alışkanlık kazandırarak düzenli antrenman yapmaya başladım. Araştırdıkça bu koşu örgütünü buldum. Bunlar kendilerine çılgın deli koşucular diyordu. O zaman bana da çılgınca geldi...kim 21 km , 42 km ,60 km ya da daha fazlasını koşar ki diyordum? Daha 1 km bile koşamazken bütün bu düşünceler çılgıncasına zihnimde dönüyordu. Bu grubun içinden arkadaşlar çok iyi koştuğumu daha iyisini yapabilirsin diyerek motive etmeye başlayınca işin rengi gittikçe değişti bu sefer 5 km koşabilir miyim?, 10 km koşabilir miyim?derken bi yarı maraton tamamlamak nasıl olurdu ben de? Olmadı bi de tam maraton koşsam demeye başlamıştım. Her geçen gün yeni bir hedefle ve yeni yeni bir antreman planları ile uyanmaya başladım; motivasyonumu bir görseniz sanki bambaşka bir ben yaratmıştım azimle; yavaş yavaş ama kararlılık ile. IMG_2590Hayatım daha anlamlı hale gelmeye başladı.Üstelik bu durum tüm hayatıma yayılıverdi; evet artık başladığım işleri bitiriyor ve düzenli- disiplinli olmayı başarıyordum. Hiçbirşey kaçamazdı benden. Aile ve iş hayatıma da güzel yansımalarını hissediyordum. Güzel olan ise çevremdekiler, sevdiklerim bu değişimin farkına varmaya başladılar. Hem fiziksel hem de mental olarak; iyiydim, iyileşiyordum ve daha da iyi olacaktım.İş sadece sigarayı bırakıp; kilo vermekten çıkıp kendi sınırlarımı zorlamaya dönüşüyordu. Antrenman yaptıkça hedefime odaklanarak yürüyünce mutlu oluyor; bu mutluğumu ailemle ve çevremdekilerle beraber yaşıyordum. 120kg ile yola çıktığım, söylediğimde ben dahil herkese ütopik gelen 140K mesafeye 3 yıl gibi bi zaman sonrasında hazır olduğuma inandım. Bunu başarabileceğime , bunun da üstesinden gelebileceğime o kadar inancım tamdı.İnanan herkesin değil 140K çok daha fazlasını yapabileceğine ben de gönülden inanıyorum. Bedenin seni start çizgisine götürürken, yaptığın antremanlar ve mental hazırlığın seni yolda tutacak; çıktığın bu felsefi yolculuk finish'e ulaşmanı, yoldan ayrılmamanı destekleyecek. Ben de inandım, çalıştım , yola çıktım..Bu gün bitirdiğim yarış planladığımdan daha zor geçmiş olmasına rağmen şunu öğrendim ki hayatın her evresinde hertürlü zorluğa hazırlıklı olmak gerekli.. Hepsi ile de baş edebilecek gücü kendinde hissetmek ve kendinde var olduğunu bilmek daha da önemli.İşte tam da bunu ben Müşküle - Derbent arasında sisin içinde kaybolmuş önümü görmeden sadece işaretleri izleyerek yolumu bulmaya çalışırken farkettim. Ben ordaydım güçlüydüm ve koşuyordum, yoldaydim, Pes etmek aklımın ucundan bile geçmemişti daha da güçlü daha da emin adımlarla ilerlemeye devam ettim.. IMG_2628 Bu gün çok gururluyum ve çok mutluyum. Bu sonucu almak için çok uğraştım ve bununla gurur duymak da hakkım diye düşünüyorum. Umarım bu paylaşım bir koşucudan çok hayatında köklü değişiklik yapmak isteyen ; bir türlü ilk adımı atamayan birilerine yol gösterir, umut verir. Bu süreçte beni bir an bile yalnız bırakmayan ve desteğini asla esirgemeyen, her zaman daha iyisini yapabileceğine inandıran ve en çok onunla geçirdiğim zamandan çaldığım sevgili eşim ve çocuklarıma sonsuz teşekkür ediyorum.Benim bu seviyeye gelmem de emeği geçen tüm arkadaşlarıma koşudaşlarıma ve Bikoşuadana aileme de sonsuz teşekkür ederim. Bu bir yarış raporu değil; 140 km yolculuğumun hikayesidir. IMG_2712